Środek nocy, zapewne coś koło 3. Ostatnio ciągle budze się o tej godzinie. Ide do kuchni po mój kochany soczek i garść żelków. Stoje przy oknie i patrze na ogród. Niedługo rozkwitną róże. Krwisto czerwone, moje ulubione. Palcem przejeżdzam po szybie. Moje serce bije spokojnie, chodź w głowie mam ogrom myśli. Przypomniam sobie o kimś i nagle serce zaczyna mnie boleć, a w oczach pojawiają się łzy. Wracam do pokoju odgryzając miśkowi łepek. Wbijam się pod kołdrę i patrze w sufit.

Po jakiś 15 min zrywam się z łóżka, podchodze do biórka, biore papier i ołówek i zaczynam pisać. Wydaje mi się że są to przypadkowe słowa, wzięte z nikąd. Myśle że tak ulże samej sobie.

Skończyłam.... Zgniotłam papier i wrzuciłam do kosza. Wskoczyłam do łózka i odrazu zasnełam.

Gdy obudziłam się rano miałam ochote przeczytać to co napisałam. Wiedziałam że jest to tylko zbiór zwykłych słów, nic nie znaczących. Podchodze do kosza i wyciągam kartke. Gdy ją wyprostowałam i przeczytałam nie mogłam uwieżyć samem sobie. Napisałam wiersz o_O



Mówiłeś, że zapomnę o bólu, gdy zanurzę się w Twoich ustach,
Gdy będę patrzeć jak wschodzi słońce nowego dnia.

Mówiłeś, że poniosą nas Twoje skrzydła,
tam gdzie nikt już nie zada mi cierpienia.
Pozwoliłeś mi zasmakować swej słodkiej krwi,

Mówiłeś:
-Nie obawiaj się, Chwyć mą dłoń,
Wsłuchaj się w blask mych oczu,
Mówiłeś:
-Nie obawiaj się, Oddaj mi się cała,
Zaufaj mi.

Pozwoliłam Ci posmakować mej gładkiej skóry,
Obiecałeś, że nie opuścisz mnie, nie teraz,
Obiecałeś, że nie zginę, lecz narodzę się na nowo,
Zapomniałam o bólu i zanurzyłam się w Twym ciele,
patrzyłam jak specjalnie dla mnie, wstaje słońce nowego dnia…
Po raz ostatni.


Tuliłeś mnie, wargami ścierając z szyi moją krew.
Wypowiedziałeś słowa,
Które zostaną w mym sercu na zawsze:

-Niech twe serce mrocznym się stanie,
Niech twa matka od dziś noc będzie,
A szkarłat krwi, niech popłynie niczym czerwona wstęgą po twych ustach.
Pij, pij,
Zaśnij i obudź się na nowo.
Jako
Bestia,
czarny kot,
dziecko nocy...

I odszedłeś,
Zostawiając mnie samą...